ای چراغ هر بهانه
از تو روشن از تو روشن
ای که حرفای قشنگت منو آشتی داده با من
من و گنجشکای خونه دیدنت عادتمونه
به هوای دیدن تو پر می گیریم از تو لونه ...
منو تو آغوشت بگیر، آغوش تو مقدسه
بوسیدنت برای من تولد یک نفسه
وقتی که پیشم نیستی، مث الان، تو حسرت بوسه هات، لبهام گز گز میکنن ...
چشمای مهربون تو منو به آتیش می کشه
نوازش دستای تو عادته ترکم نمی شه
وقتی که پیشم نیستی ، مث الان ، احساس خلا میکنم .... نمیخوام دستام خالی باشن ...
فقط تو آغوش خودم دغدغه هاتو جابذار
به پای عشق من بمون هیچ کسو جای من نیار
وقتی که پیشم نیستی ، مث الان ، آغوشمو میخوام که پر کنی ... تنت میونِ دستام باشه و سرت روی قلبم ...
مهر لباتو روی تن و روی لب کسی نزن
فقط به من بوسه بزن به روح و جسم و تن من
آغوشتو بغیرِ من، به روی هیشکی وانکن ...
صبوری میکنم تا تمام کلمات عاقل شوند
صبوری میکنم تا ترنم نام تو در ترانه کاملتر شود ...
برو ای مرگ، برادر، ای بیم سادهی آشنا
تا تو دوباره بازآیی
من هم دوباره عاشق خواهم شد...
در تلاشم،
گذشته را برای جاودانگیه آینده
دور بریزم ...
دلتنگیِ اکنون
حاصلِ عشقِ آتشینِ دلِ پاکِ توست ...
آفتاب در دست
باران بر لب
و آسمان می سرایید ...
چشمانم را
از میانِ آیینه ها
دزدیدی!
سوگند به عشقِ پاکت
این هدیه را
تا ابد نگهدار
...
ایـن یـک نفس عـزیز را خـوش مـیدار
کز حاصل عمر ما همین یک نفس است
...
هر چند که رنگ و روی زیباست مرا چون لاله رخ و چو سرو بالاست مرا معلوم نشد که در طربخانه خاک نقاش ازل بهر چه آراست مرا
؟!
به خاطر حس و آرامشی که ازت میگرفتم و میگیرم، ممنونم شاهزاده من ...
تو که هر لحظه به لحظه با منی
تو بگو عاشق و همراه منی
قلب تورو من ازت دزدیدمو بردمش پس نمیارم !
یواشکی دیدنت هم عالمی داشت ... پارسال !
دیــــــــــــــــــــــدی چی شد؟!
من اومدم تو لایفت ، تا تو بیای تو لایفم !!
همه فیلمسازای هندی و کلمبیایی ، از لایف ما سوژه گرفتن
من میدوووووووونم!
تورو با تموم شادی و غمت ، حالا بیشتر از همیشه میخوامت ...
داغیه آغوشت، روحمو آتیش میزنه ... میخوام ذوب شم توش!
ای ... دوست بیا تا غم فردا نخوریم ...
پارسال این موقع تو دلم آشوب بود و تو مغزم و تو روز ها و تو شبهام ...
وقتی که .....
وقتی که .....
وقتی که .....
وقتی که .....
اونوقت من مثِ این احمقا ، الکی صبر میکنم و الکی وسطش پوچ میشه هم چی و الکی عمرم میره همینجوری
من که قراره یه روزی بمیرم، چرا الان نمیمیرم؟!!
دستامو وا میکنم
تا اونجا که میتونم خودمو میکشم طرفش
نزدیکش میشم
حس میکنم تو دستمه
میکشم طرف خودم
که یهو
چشامو وا میکنم
دستام هنوز وا نشده
هه
بازم یه خوابِ دیگه !
یه خوابِ خیلی مسخره دیگه !
.... فهمیدم چرا زیاد اشتها ندارم !
بس که حسسامو قورت میدم ، سیرِ سیر میشم !
تشنگیمم با خوردنِ بغضم رفع میشه ...
معمولا !
بچه ها ، بعضی چیزا رو دوس دارن و واسشون مهمه !
وقتی که بزرگ میشن، یادشون میره و دیگه حوصله شو ندارن ، یا اونقدر مشغله! دارن که دیگه این چیزا اصلا به چشم نمیاد
حالا تکلیف یه بچهء بزرگی که هنوز اونچیزا رو دوس داره و کلی ذوق میکنه واسشون ، اما موعد مقرر که میرسه، میبینه خبری ازین چیزا نیست و الکی سماق مکیده چیه؟!
هیچی! میفهمه که باید چیزی بنامِ بی خیالی و بی ذوقی رو یاد بگیره !
چه گرد و خاکی گرفته بود اینجارو !
دووست دارم شهریورو!
یه حس خیلی قشنگی داشت از اولش...
تولدت مبارک
مرسی که اومدی تو زندگیم ....
وقتی آدم ، دلش آرامش میخواد ،
نه عشقش پیششه
نه عاشقش
اونوقته که نتیجه میگیره ...
ولش کن !
من پر از حرف سکوتم
خالیم رو به سقوطم
بی تو و سرخیِ عشقت
تشنه ام کویر لوتم ...
نمیخوام آشفته باشم
آرزوی خفته باشم
تو نـذار آخـر قصه
حرفـمو نگفته باشم ...
سراب رد پای تو کجای جاده پیدا شد
کجا دستاتو گم کردم که پایان من اینجا شد
کجای قصه خوابیدی که من تو گریه بیدارم
که هر شب هرم دستاتو به آغوشم بدهکارم
تو با دلتنگی های من تو با این جاده همدستی
تظاهر کن ازم دوری
تظاهر میکنم هستی
تو آهنگ سکوت تو به دنبال یه تسکینم
صدایی تو جهانم نیست فقط تصویر میبینم
یه حسی از تو در من هست
که میدونم تو رو دارم
واسه برگشتنت هرشب درارو باز میذارم . . .
پ.ن : یعنی من هیچوقت خوب نمیشم؟!
- امروز چرا اینقدر مهربون شدی؟!
* آخه تو اینقدر عاشقونه دوسم داری، یه جوری میشم!
- بعدِ این همه سال، تازه الان یه جوری میشی؟!!
* نه! خوب همه دخترا دوس دارن یکیو عاشقونه دوس داشته باشن ...
- اینجوری؟؟؟ با وجود همه کارات کدوم احمقی میتونه تحمل کنه؟! خجالت نمیکشی؟!
* نه !
- عحب!
ساعت از ١٢ نیمه شب گذشته، سرمو از رو کتاب بلند میکنم
کتابخونه تقریبا خالی شده
میزنم بیرون و زیرِ بارونی که تازه شروع شده
آروم آروم راه میرم
دلم قهوه تلخ میخواد
هی اونجاست!
درو وا میکنم و یه جایی کنار پنجره میشینم...
چند نفر ، دارن تانگو میرقصن
صورتاشون چسبیده بهم
لبهاشون رو چشم و لب همدیگه لیز میخوره
من یه لبخند میزنم
سرمو بر میگردونم
تا ریزش بارونو تماشا کنم
قهوم آمادست!
تلخِ تلخِ تلخ ...
تو از چشمای من خوندی که از این زندگی خستم
کنارت اونقدر آرومم که از مرگ هم نمی ترسم
تنم سرده ولی انگار تو دستای تو آتیشه
خودت پلاکامو می بندی و این قصه ....
تموم میشه
...
تاحالا شده ... کسی که واسش میمیری رو نخوای ببینی؟!
